Wszystko zależy od naszych upodobań i nawyków związanych z wypoczynkiem.

To one decydują czy spędzamy czas wolny aktywnie, czy wręcz przeciwnie - na przysłowiowej kanapie przed telewizorem, z chipsami w ręce. Bez względu na to, która wersję zastosujesz, do pracy wrócisz nieco mniej zmęczona niż przed wyjazdem. Z pewnością jednak nie zregenerujesz sił psychofizycznych…

Okazuje się, że odpoczywanie to specyficzna sztuka. Psychologia zajęła się tym tematem już w latach 60 ubiegłego wieku i doszła do następujących wniosków:

Po pierwsze, odpoczywaj kiedy to tylko jest możliwe - załóż sobie, że w ciągu dnia kilka razy robisz przerwę, w trakcie której zaczerpniesz świeżego powietrza, zrobisz kilka ćwiczeń lub pójdziesz na krótki spacer.
Generalnie: zmień formę aktywności. Jeśli rozmawiałaś przez telefon - posiedź w ciszy, jeśli spędzałaś czas przed komputerem to podejdź do koleżanki na pogawędkę. Najlepiej gdybyś mogła się chwilę pośmiać. Śmiech aktywuje wszystkie ważne układy organizmu, pobudza , a jednocześnie rozluźnia.
Weekend to czas dłuższego odpoczynku - pojedź na wycieczkę rowerową, na basen lub poćwicz tai - chi w ogrodzie. Dobrze spędzone przerwy sobotnio - niedzielne powodują, że nasz organizm przyzwyczaja się do odpoczywania i uczy się szybciej i efektywniej korzystać z przerw.

Po drugie - dłuższy wypoczynek trzeba zaplanować i przemyśleć. Pośpiech nie jest dobrym doradcą. Często po pracy w biurze chcemy na 2 tygodnie pojechać do modnego kurortu, spotkać się ze znajomymi, porobić zakupy w dużych centrach. Zapytajmy jednak: czy to jest dla nas najważniejsze? Albo jeszcze precyzyjniej: czy to jest nam naprawdę potrzebne aby wypocząć? Z pewnością nie, dlatego dni wolne rozdysponuj mądrze: kilka dni ” szalonych”, a później szansa na wyciszenie w spokojnej okolicy.

Po trzecie - pamiętaj o właściwym odpoczywaniu, czyli nie rób zbyt wiele, nic na siłę i nie przeciążaj się. Staraj się dopasować wypoczynek do potrzeb wszystkich domowników, ale pamiętaj, że zdanie rodziców ponad zdanie maluchów. One wszędzie znajdą znajomych i dostosują się do panujących warunków. Tak naprawdę wystarczy nam kilkudniowy wypoczynek - zmiana otoczenia, inne środowisko i świadomość, że zrobiliśmy coś dla siebie. Tylko tyle i aż tyle!

„Wino tworzy część naszej przestrzeni i jest wśród nas od czasów pierwszych cywilizacji. W Chile, prawie od momentu jego odkrycia. Przechodzi przez czasy zapomnienia i zniszczenia. Pomimo tego, zawsze odzyskuje swoją wagę.”

Rodrigo Alvarado Moore, „El Mundo del Vino”

Położenie winnic w urodzajnych dolinach pomiędzy Andami a Oceanem Spokojnym, wysoka amplituda temperatur między dniem i nocą, silne nasłonecznienie (dziura ozonowa oddziałująca między innymi na obszar Chile wzmacnia i tak intensywne promieniowanie) i doświadczenie połączone z nowoczesną technologią spełniają swoją pozytywną rolę w uprawie chilijskich winorośli.

Rutas del Vino
Jedną z najważniejszych gałęzi gospodarki, obok rolnictwa i przemysłu opartego o złoża naturalne jest w Chile turystyka. Wiele pracy włożono w to by turyści bez problemu mogli korzystać z atmosfery panującej w winnicach. Popularne stały się tak zwane Rutas del Vino czyli szlaki winne które ciągną się przez winiarskie regiony. Zanim wybierzecie się w podróż odwiedźcie stronę: www.rutadelvino.cl, znajdziecie tam wiele ciekawych propozycji, z których warto skorzystać.

W Chile popularne stały się tak zwane Rutas del Vino
czyli szlaki winne które ciągną się przez winiarskie regiony.

Pociągiem po winnicach
Będąc w Santiago bez trudu można organizować wycieczki poprzez biura turystyczne lub samemu, korzystając z dobrze działającej sieci autokarów. Należy jednak pamiętać, że Chile plasuje się wśród najdroższych krajów Ameryki Południowej, a ceny w Santiago nieraz przewyższają te w Warszawie.

Z Santiago można wsiąść też do specjalnego pociągu, który wioząc nas przez malownicze krajobrazy, dojeżdża do Colchagua. Ta prestiżowa dolina słynie z czerwonych win i oryginalnej historii. Dzisiaj bogaty winiarski region, dawniej był miejscem inwestycji potentata pomawianego o handel bronią.

Zobacz rozkład jazdy pociągu

Warto odwiedzić:

Estampa, nowoczesna winnica
Winnica Estampa chwali się swoimi winami otrzymywanymi na drodze kupażu. Jest ona także przykładem tego jak zorganizowane jest większość firm produkujących wina w Chile. Przeważnie są to duże gospodarstwa, często powyżej 100 hektarów, uprawiające winorośl i dodatkowo skupujące owoce od lokalnych rolników. Nie brakuje tu jednak też rodzinnych winnic zakładanych przez miłośników, które mają ograniczoną produkcję i mniej turystyczny charakter.

Concha y Toro
W zasadzie nie trzeba oddalać się od Santiago żeby zapomnieć o miejskim zgiełku i korzystać ze spokoju pośród winorośli - na obrzeżach stolicy znajduje się znana winiarnia Concha y Toro ze swoim najbardziej znanym winem Casillera del Diablo. Powstała w 1891 roku z inicjatywy Don Mekchora de Concha y Toro. Od 1953 roku kupić można było wina pod nazwą Casillera del Diablo. Dziś znaleźć je można na całym świecie.

artykuł pochodzi z serwisu Ototrend.pl

Nasze prababcie i babcie nie miały tylu problemów z wyborem sukni ślubnej co współczesne kobiety - jeśli pochodziły z zamożnych rodzin, mogły skorzystać z usług krawcowych, które kopiowały wzory sukien z nielicznych zagranicznych czasopism. Jeśli rodzina była mniej zamożna, dziewczyna dziedziczyła suknię po matce czy starszej siostrze, lub brała ślub w stroju ludowym, charakterystycznym dla regionu, w którym mieszkała. Dziś, w XXI wieku, sprawa nie jest już taka prosta. Tysiące salonów mody ślubnej kuszą rozmaitymi wzorami sukien i garniturów, do tego dochodzą jeszcze sklepy internetowe, komisy z sukniami ślubnymi, czy tradycyjne krawcowe, które są w stanie uszyć nawet najbardziej skomplikowaną kreację. Jak nie zgubić się w tym gąszczu propozycji i jak wybrać tę jedną jedyną suknię, w której mamy wyglądać i czuć się jak królewny?

Zasada numer jeden - nie kupujmy sukni na ostatnią chwilę, bo pośpiech jest złym doradcą i zamiast królewny będziemy przypominać wyglądem Kopciuszka. Za odpowiednią suknią ślubną można zacząć się rozglądać na pół roku przed planowaną datą ślubu. Czemu tak wcześnie? Żeby na spokojnie odwiedzić kilka salonów, przymierzyć parę fasonów sukien, zadecydować i oddać do ewentualnych poprawek krawieckich. Dobrym pomysłem jest wcześniejsze przejrzenie na portalach internetowych wzorów sukien, żeby wiedzieć, które fasony nam się podobają i czego szukać w sklepach i salonach. Jeśli zaniedbamy tę prostą czynność, to możemy być pewne, że na poszukiwaniu wymarzonej kreacji zejdą nam długie godziny. Trzeba jednak pamiętać, że nie zawsze to, co nam się podoba, będzie na nas dobrze leżało. Ile razy na sklepowej wystawie zobaczyłyśmy modną bluzkę, ale po przymierzeniu jej okazało się, że nie jest nam w niej do twarzy? Podobnie jest z sukniami ślubnymi. Niestety, nie każda z nas ma figurę modelki, dlatego przy wyborze sukni powinnyśmy uwzględnić wszystkie zalety i mankamenty naszej sylwetki.

W branży ślubnej wyróżnia się sześć podstawowych typów sukien. Pierwszy rodzaj - suknia typu princess, dopasowana w biuście i tali, ale lekko rozchodząca się ku dołowi. Uszyta zwykle z pionowych klinów, co w przypadku osoby puszystej optycznie ją wyszczupli. Taki typ sukni, ukryje też brzuszek i masywne nogi, a podkreśli za to wcięcie w pasie. Drugi typ to suknia o linii A. Jest to „siostra” sukni typu princess, idealnie nadaję się do każdej sylwetki. Suknia jest dopasowana u góry, rozszerza się natomiast od bioder, tworząc przy tym kształt litery A, stąd jej nazwa. Od princesski różni ją brak klinów. Suknia w stylu empire - świetnie leży na paniach o małych lub standardowych gabarytach, nie polecana dla kobiet puszystych. Charakteryzuje się karczkiem odcinanym pod biustem i rękawkami lub szerokimi ramiączkami. Dół sukni zwykle nie jest usztywniany, co powoduje, że suknia delikatnie muska powierzchnię. Suknia - syrena jest stworzona dla pań o wyraźnie kobiecych kształtach. Podkreśla biust, talię i biodra, ale niestety, w przypadku wystającego brzuszka lub zbyt wydatnych ud, może wyglądać karykaturalnie. Suknia typu bombka - stosunkowo młody typ sukni, występuje w odmianie długiej i co ostatnio popularne krótkiej. Suknia bombka charakteryzuje się drapowaniami, które są w stanie ukryć nawet największe mankamenty kobiecej figury. Drapowania w okolicy talii zamaskują brzuszek, ale podkreślą za to zgrabne nogi, drapowania na dole sukni wysmuklą talię i ukryją niedoskonałości z okolic pośladków. Gorset i spódnica na kole to powoli odchodząca do przeszłości, jednak wciąż jeszcze popularna alternatywa dla sukni ślubnej. Dobry wybór dla pań filigranowych - spódnica uczyni ich sylwetkę nieco postawniejszą, jak i dla kobiet puszystych - gorset wyszczupli talię. Pozostają jeszcze suknie ekstrawaganckie, uszyte bądź z nietypowych materiałów, bądź charakteryzujące się oryginalnym krojem, np. takim jak życzy sobie klientka. Polecane dla dziewczyn odważnych, zdecydowanych, nie bojących się krytyki konserwatywnych cioć i babć.

Gdy już wybierzemy odpowiedni dla nas typ oraz długość sukni, musimy też zdecydować się na właściwy kolor. Do niedawna na ślubnym kobiercu królowała niepodzielnie biel. Od paru lat widoczna jest jednak tendencja do zastępowania bieli innymi kolorami, dlatego nikogo już nie dziwi suknia panny młodej w kolorze ecru, beżu, pudrowego różu czy niebieskawej bieli. Zdarzają się również takie panny młode, które nie mają oporów założyć bordowego gorsetu czy kraciastej spódnicy. Jednak podobnie jak z fasonem sukni, nie w każdym kolorze będzie nam dobrze. Dla blondynek o jasnej karnacji i jasnej oprawie oczu polecany jest biały kolor sukni, kreacja w mocniejszym odcieniu może „rozmyć” urodę panny młodej. Kobiety o południowym typie urody, świetnie prezentowały się będą w sukniach w kolorze beżu i ecru - te barwy podkreślą naturalny koloryt skóry i ciepły odcień włosów.

Jeśli już jesteśmy zdecydowane na krój i kolor sukni ślubnej, pozostaje tylko zabranie mamy, siostry lub przyjaciółki i ruszenie na wielkie przymierzanie do salonów i sklepów z akcesoriami ślubnymi. Warto pamiętać żeby w tym dniu zrezygnować z mocnego makijażu, bo ślady z podkładu czy różu do policzków będą natychmiast widoczne na jasnych sukniach, co nie jest mile widziane przez ekspedientki. Trzeba też pamiętać, że osoby pracujące w salonach ślubnych nie zawsze są obiektywne - panie sprzedające w takich sklepach często zapewniają swoje potencjalne klientki, że w każdym z przymierzanych fasonów jest im do twarzy, co niestety nie zawsze jest prawdą. Dlatego warto wziąć ze sobą kogoś zaufanego, taka osoba na pewno będzie wobec nas szczera i odradzi suknię, w której nie wyglądamy dobrze. Kiedy podczas przymiarek spodoba nam się suknia w kolorze białym a my wolałybyśmy jednak kolor ecru, bądź na odwrót, warto zapytać osobę sprzedającą w salonie o możliwość uszycia sukni na zamówienie w preferowanym kolorze. Większość sklepów oferuję taką usługę, podobnie jak skracanie sukni, doszywanie lub likwidowanie ramiączek, dosztukowanie aplikacji itp. Zamówienie na suknię można złożyć praktycznie w momencie, jeśli poczujemy, że to właśnie w niej chcemy stanąć przed ołtarzem i przetańczyć całą noc na weselu, warto więc upewnić się czy suknia jest wygodna i lekka. Kreację ślubną można zabrać do domu zaraz po jej zakupie lub też zostawić w magazynie sklepu, (jeśli sklep ma taką możliwość) i odebrać dopiero na parę tygodni przed terminem ślubu, tak żeby suknia niepotrzebnie w domu się nie brudziła. Natomiast jeśli suknia ma być szyta na zamówienie, lub wymaga poprawek, to będziemy musiały na nią poczekać od dwóch do czterech miesięcy, dodatkowo trzeba będzie taką suknię zadatkować, zadatek wynosi zwykle 1/3 ceny sukni. Co do cen sukien ślubnych, to sytuacja przedstawia się rozmaicie - jeśli zdecydujemy się na zakup po sezonie ślubnym, około listopada, października, możemy liczyć na spore rabaty, nawet do 50%. Jeśli zdecydujemy się na zakup kreacji z najnowszej kolekcji, (zwykle kolekcje ukazują się w salonach do końca grudnia), wtedy musimy się liczyć z ceną wyższą.

I ostatnia rada - to suknia ma zdobić pannę młodą a nie na odwrót. Nawet najpiękniejsza choinka pod naporem ozdób staje się przesadzona i banalna, nie próbujmy się więc do niej upodabniać. Postawmy na wygodę i własny gust!

Właściciele apartamentów lub domów, zlokalizowanych na polach golfowych wcale nie płacą więcej niż ci, kupujący swoje wymarzone lokum poza sportowym miasteczkiem. Przykładem firmy, oferującej konkurencyjne nieruchomości golfowe względem „normalnych” jest Casa en Sol.

Właściciele i odwiedzający taką nieruchomość mają możliwość uprawiania swojego ulubionego sportu niemalże przez całą dobę bez dodatkowych kosztów. Przy polach golfowych, które odwiedziłam w tym roku w Hiszpanii można znaleźć między innymi sklepy z artykułami sportowymi, bary, restauracje, dyskoteki, sklepy, a nawet przedszkola i place zabaw dla dzieci.

Główne dochody, jakie ma możliwość czerpać ze swojej nieruchomości jej właściciel pochodzą ze sprzedaży lub wynajmu. O opinię poprosiliśmy specjalistę w tej dziedzinie Panią Emilię Krupę z firmy Casa en Sol: „Inwestor-golfista, zainteresowany apartamentem w Hiszpanii, oprócz korzyści inwestycyjnych może uzyskać 3-letnie darmowe członkostwo w prestiżowym klubie golfowym. W naszej ofercie posiadamy właśnie tego typu nieruchomości. Dla przykładu polecam apartament, którego cena została niedawno obniżona z 370 000 € na 279 000 €”.

Ponadto grając w golfa nieopodal własnego mieszkania można zapoznać wielu ciekawych ludzi, interesujących się tym sportem. Coraz więcej osób ze świata międzynarodowego show-biznesu zaczyna fascynować się tą dyscypliną, gdyż, jak mówią, jest bardzo odprężająca, a jednocześnie towarzyska. Golf to także promocja naturalnego sposobu rozrywki poprzez niezakłócony kontakt ze środowiskiem, oraz liczne zawody sportowe.

Kupując nieruchomość na polach golfowych mamy możliwość uczestnictwa w turniejach organizowanych ostatnio z wyjątkowo dużą częstotliwością. Resort La Cala w Hiszpanii, położony niedaleko Marbelli, jednego z najbardziej luksusowych kurortów w Hiszpanii oferuje oprócz turniejów różne inne imprezy, jak choćby konferencje czy śluby. To miejsce doskonale nadaje się do wypoczynku przez cały rok.

Pokaż mi swój jacht, a powiem ci kim jesteś

Im większy i droższy model, tym większe zainteresowanie mediów, a tym samym podziw wśród innych posiadaczy tego pływającego luksusu. W przypadku jachtów z najwyższej półki przepych jest na porządku dziennym, nie dziwią więc marmurowe kolumny, zdalnie sterowane okna panoramiczne, biblioteki czy windy.
Luksusowe jachty niczym pałace na wodzie dumnie suną po morskiej tafli przyciągając zazdrosne spojrzenia. Na pokładach tych najbardziej ekskluzywnych znajdują się baseny, sale gimnastyczne, salony piękności, a nawet łodzie czy lądowiska dla helikopterów. Nie dziwi zatem kilkudziesięcioosobowa załoga, która jest niezbędna, by utrzymać taki wodny raj na powierzchni.

Superjachty

W Europie istnieje kilka stoczni zajmujących się produkcją luksusowych jachtów, są to Ferretti, Azimut, Azimut-Benetti, Feadship, Sunseeker oraz Lürssen. Z uwagi na powstawanie coraz większych jednostek pływających wyodrębniono nowe kategorie jachtów. Te, które mierzą więcej niż 24 metry nazywane są superjachtami, a te mierzące ponad 100 m - megajachtami.
Są bardziej jak pływające wille budowane z myślą o ekskluzywnym wypoczynku. Często stają się również biurami zamożnych biznesmenów, z pokładów których mogą prowadzić interesy. Do zawrotnej sumy, jaką trzeba wydać na zakup super lub mega jachtu, liczonej, rzecz jasna, w milionach dolarów, należy doliczyć co najmniej 10% ceny zakupu potrzebne na takie wydatki jak utrzymanie załogi czy ogromne ilości paliwa do rozpędzenia tysięcy koni mechanicznych do kilkudziesięciu km/h.
Większość luksusowych jachtów stanowi własność osób prywatnych. Istnieją również takie, które nabywane są w celu późniejszego wynajmu.

Best of the best

Ośmiornica
Listę pięciu najdroższych jachtów świata otwiera Octopus. Na pokładzie wartego 200 milionów dolarów kolosa znajduje się 7 mniejszych łodzi oraz batyskaf, dzięki któremu można podziwiać dno oceanu. Ta 126 metrowa “zabawka” należy do współzałożyciela Microsoftu - Paula Allena.

Rising Sun
Ten pięciopokładowy jacht jest wart ponad 200 milionów dolarów. Współwłaścicielami są Larry Ellison - właściciel Oracle CEO oraz producent muzyczny i filmowy - David Geffen. Rising Sun posiada 82 pokoje, piwniczkę z winami oraz boisko do koszykówki. Dla gości znajdzie się coś dla ciała: spa, sauna, siłownia jak i dla ducha: prywatne kino z ogromnym ekranem plazmowym. Jacht doczekał się nawet własnej strony internetowej.

Duże jest piękne
Trzecie miejsce podium zajmuje Lady Moura. Zbudowana w 1991 roku na zamówienie saudyjskiego księcia Nasser al-Rashid kosztowała 210 milionów dolarów. Jest tak duża, że trudność sprawia jej wpłynięcie do portu w Monte Carlo. Posiada basen z chowanym dachem, a dla tych, którzy zatęsknią za lądem - sztuczne nabrzeże z piasku.

“Zaćmienie” Abramowicza
W przypadku jachtu rosyjskiego oligarchy Romana Abramowicza nazwa jest adekwatna do wrażenia jakie wywołuje ilość zer w cenie tej mega zabawki. Eclipse (”zaćmienie”) olśniewa zarówno nowoczesnym designem, który ma przyćmić wszystkie dotąd powstałe jachty, jak i kosmiczną ceną. Widać nie wszyscy odczuwają skutki globalnego kryzysu. Abramowicz słynie z zamiłowania do przepychu. Jest właścicielem m.in. najdroższej willi świata i klubu piłkarskiego Chelsea.

W jego kolekcji cennych “zabawek” nie mogło zabraknąć luksusowego jachtu. Jest już w posiadaniu 3 superjachtów, ale apetyt rośnie w miarę jedzenia. A apetyt jeden z najbogatszych ludzi świata ma na nie byle co. Eclipse ma być najbezpieczniejszą jednostką pływającą świata.

Wyposażono ją w system obrony przeciwrakietowej, opancerzone kajuty i kuloodporne szyby. Ten 170 metrowy olbrzym jest w stanie pomieścić 70 członków załogi, w skład której wchodzą m.in. byli żołnierze Legii Cudzoziemskiej, 2 helikoptery, 3 łodzie, a nawet okręt podwodny, który w razie niebezpieczeństwa może odczepić się od jachtu.

Z pewnością wrodzona skromność zmusiła Abramowicza do wyposażenia Eclipse w pierwszy na świecie laserowy system neutralizowania papparazzich. Brzmi jak żart? System wykrywa obecność urządzenia rejestrującego obraz i wysyła w jego stronę wiązkę laserową. I pomyśleć, że jacht, który w założeniu ma pokazać całemu światu pozycję Abramowicza boi się blasku fleszy.

And the winner is…

Kiedyś Platinum 525, później Golden Star, a dziś Dubai - już sama nazwa nosi w sobie znamiona luksusu. Właścicielem tego najdroższego jachtu jest szejk arabski Mohammed bin Rashid Al Maktoum - szef rządu i wiceprezydent Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz emir Dubaju, a projektowali go najlepsi designerzy świata.
Mierzący 162 metry długości (8 metrów mniej od Eclipse Abramowicza) jest w stanie pomieścić 115 osób z czego aż 88 stanowią członkowie załogi. Wszystkie apartamenty posiadają otwarte duże balkony. Ponadto na pokładzie można znaleźć ekskluzywny basen kąpielowy, boisko do squasha oraz lądowisko dla helikopterów. Cena przyprawia o zawrót głowy - 350 milionów dolarów!

Co zrobić, aby nie przepłacić?

Przymierzając się do zakupu jachtu warto poważnie rozważyć alternatywne możliwości w stosunku do zakupu jachtu przez osobę fizyczną zamieszkałą w Polsce. Po pierwsze, nadmierne chwalenie się bogactwem to najprostsza metoda, aby je stracić. Przykładowo, w 2009 r. w Bułgarii fiskus przeprowadził “polowanie” na właścicieli luksusowych jachtów oraz bentleyów.

Do kontroli wytypowano 230 właścicieli jachtów i 105 posiadaczy bentleyów. Sprawdzono już połowę z nich. W 15 przypadkach właściciele nie potrafili udowodnić żadnych dochodów, pozwalających im nie tylko na nabycie drogiego pojazdu lub jachtu, lecz nawet na pokrycie kosztów utrzymania. Zapewne wyniki kontroli byłyby zupełnie inne, gdyby użytkownicy bentleyów skorzystali z zupełnie legalnej możliwości, jak np. rejestracja samochodów na tablicach “turystycznych” w Andorze albo korespondencyjne uzyskanie tablic rejestracyjnych z Wysp Cooka.

Po drugie, dodatkowe zobowiązania podatkowe związane z zakupem jachtu za granicą i importem go do Polski, mogą przyprawić o palpitacje serca nawet osobę o żelaznych nerwach. Przypuszczalnie, gdyby Indianie nałożyli podobne podatki na flotę Kolumba, to Ameryką do dziś rządziliby Aztekowie, Majowie i Inkowie.

W związku z tym warto dokonać dyskretnego zakupu jachtu na spółkę zarejestrowaną w jednej z “tanich bander”, takich jak np. Antigua, Bahamy, Belize, Liberia, Panama, Wyspy Marshalla czy Vanuatu. Takie rozwiązanie pozwala zachować dyskrecję wokół dokonanego zakupu oraz zapewnia optymalizację zobowiązań podatkowych związanych z transakcją.

Inspirowane bogactwem i różnorodnością fauny i flory są dość ekscentryczne i odważne. Ale taka właśnie jest sztuka!

Źródło/fot:millionlooks.com

Kamerka Zi8 waży 110 gramów i spokojnie zmieści się w kieszeni (6cm x 11 cm x 2cm). Dostępna jest w trzech kolorach: niebieskim, czerwonym i czarnym. Jednak nie wygląd jest w niej najistotniejszy. Urządzenie dysponuje elektronicznym stabilizatorem obrazu, wbudowanym mikrofonem, pamięcią 128 MB (możliwość powiększenia do 32 GB za pomocą kart SD) i 2,5 calowym ekranem. Doskonałej jakości filmy rejestruje w rozdzielczości 1920×1080 pikseli.

Premiera: już we wrześniu!

Źródło/fot.:geekiegadgets.com

Na szczęście są tacy artyści jak Marc Jacobs, którzy nie zapominają o tym, że eleganccy mężczyźni również interesują się modą, a z najnowszych kolekcji czerpią inspiracje, nie gorzej niż kobiety.

Jesień/zima w wydaniu Jacobsa zapowiada się bardzo interesująco. Męska część kolekcji współgra z wydaniem damskim. Do łask wracają „cebulki” oraz buty za kostkę, spokojne ciemne kolory zestawione z, obowiązkowym w tym sezonie, pomarańczowym.

Źródło/fot: fashionising.com