Program:
W.A. Mozart - VII Kwartet Es-dur KV 160
K.A. Hartmann - Concerto funébre
J. Brahms - I Sekstet B-dur op. 18

Pod wpływem wydarzeń politycznych, które nastąpiły po dojściu Adolfa Hitlera do władzy, w Karlu Amadeusie Hartmannie dokonała się niezwykła wewnętrzna przemiana estetyczna. Z twórcy burleskowego stał się kompozytorem niezwykle patetycznym. Jego Concerto funébre - katastroficzne, o niezwykłej sile ekspresji i ogromnym ładunku emocjonalnym było wyrazem moralnego i duchowego oporu niemieckiego kompozytora wobec hitlerowskiej tyranii. Premiera odbyła się jesienią 1939 roku w St. Gallen w neutralnej Szwajcarii, tuż po zbrojnym ataku Niemiec na Polskę. Impulsem do stworzenia owego dzieła były uczucia, które targały kompozytorem na wieść o okupowanej przez jego rodaków Czechosłowacji. Utwór ten stanowił wyraz protestu Hartmanna wobec zastanej sytuacji, a jego aktem solidarności z Czechami było umieszczenie dawnej melodii, często wykorzystywanej jako symbol narodowy w utworach Bedřicha Smetany, Antonína Dvořáka, Leoša Janáčka czy Bohuslava Martinů, znanej jako Hymn Husycki. W 1959 roku Hartmann dokonał rewizji koncertu. Dzieło to usłyszymy w interpretacji młodej niemieckiej skrzypaczki - Tanji Becker-Bender współpracującej z orkiestrami takimi jak: Stuttgart Radio Symphony Orchestra, Berlin Konzerthaus Orchestra, Jerusalem Symphony Orchestra czy Tokyo Philharmonic Orchestra.

Na koncercie zabrzmi również Divertimento KV 160 Wolfganga Amadeusa Mozarta oraz I Sekstet B-dur op. 18 Johannesa Brahmsa nawiązujący do stylu Ludwiga van Beethovena. Utwory te usłyszymy w wykonaniu Wrocławskiej Orkiestry Kameralnej Leopoldinum pod batutą austriackiego dyrygenta Güntera Pichlera.

Rozegrane w długi majowy weekend eliminacje w Częstochowie należały do Michała Kasprowicza, dla którego to druga wygrana w tegorocznym cyklu Deutsche Bank Pro-Am Tour. Awans do turnieju finałowego we Wrocławiu wywalczyli również Marek Tymiński, Mikołaj Wojnowski, Bogdanem Wnukiem, Władysław Jędruszek, Andrzej Kamiński, Sławomir Bubas oraz Monika Kowalewska.

Przepustki do grona finalistów nie udało się natomiast zdobyć Jerzemu Dudkowi, byłemu bramkarzowi Realu Madryt, a obecnie zapalonemu golfiście. Dudek zajął jednak wysokie miejsce w pierwszej piątce klasyfikacji stroke play brutto, co jest niezbitym dowodem, że na polu golfowym radzi sobie coraz lepiej.

Rozgrywany od 9 lat cykl Deutsche Bank Pro-Am Tour to w tym roku 5 turniejów eliminacyjnych odbywających się na najlepszych polach golfowych w całej Polsce oraz turniej finałowy Deutsche Bank Invitational Polska, który odbędzie się we wrześniu w ramach Deutsche Bank Wrocław Open, jednego z najważniejszych golfowych wydarzeń sezonu 2012 w Polsce.

W każdych zawodach eliminacyjnych wyłonionych zostanie 8 osób, które zapewnią sobie udział w Deutsche Bank Invitational Polska, gdzie nagrodą są 2 zaproszenia na turniej w Hamburgu. Laureaci eliminacji regionalnych zostaną zaproszeni również do gry w tradycyjnym Pro-Amie poprzedzającym turniej Deutsche Bank Wrocław Open. Dla polskich golfistów będzie to szansa zagrania u boku najzdolniejszych zawodowców europejskiej ligi golfa EDP Tour. Turniejowi towarzyszyć będzie ogromny event dla zawodników i zaproszonych gości.

Kolejną szansę zagrania u boku gwiazd EPD Tour polscy golfiści otrzymają już niebawem. Trzeci tegoroczny turniej serii Deutsche Bank Pro-Am Tour odbędzie się już 9 czerwca na polu Lisia Polana GC koło Warszawy.

Przygotowany przez pracownię projekt zakłada budowę letniego domu, skomponowanego według zasad działania pierwiastków jin i jang. Są to dwie pradawne, obecne we wszechświecie siły, które walczą ze sobą, ale jednocześnie uzupełniają się i tworzą nierozerwalną całość. - Każdy aspekt jin i jang dzieli się na mniejsze części składowe - podkreśla Anna Paszkowska, architektka z pracowni 81.WAW.PL. - Przykładowo, temperaturę można określić jako wysoką lub niską. Jednak wysoka temperatura obejmuje zarówno przyjemne ciepło, jak i upał. Analogicznie sprawa wygląda w przypadku temperatury niskiej - dodaje Paszkowska.

Dom zaprojektowany według zasad jin-jang również można podzielić na dwie części: dzienną oraz nocną. Część dzienna, czyli jin składa się z przestronnego salonu oraz obszernej kuchni, połączonej z jadalnią. Pomieszczenia zaplanowano w bezpośrednim sąsiedztwie. Garderoba oraz trzy sypialnie połączone holem leżą natomiast w drugiej części domu i odpowiadają sile jang. Są to pomieszczenia prywatne, oddzielone przejściem od dziennej połowy domu. Mieszkańcy mogą się w nich sypiać, odpoczywać oraz chować przed „ruchliwą” jin.

- W samym centrum domu zaplanowane zostały łazienki oraz pomieszczenia techniczne. Wraz z korytarzem w sposób naturalny oddzielają dwie strefy domu - zaznacza Anna Paszkowska. Obie części budynku zaprojektowano tak, aby - w razie potrzeby - mogły służyć lokatorom niezależnie od siebie. Nawet rzut domu przypomina starochiński znak jin-jang, dlatego też obie części budynku, choć różne, tworzą zintegrowaną całość.

Letni, parterowy domek, zaprojektowany przez pracownię 81.WAW.PL, ma kształt pawilonu. Elewacja budynku nie jest jednak ani przewidywalna, ani jednolita. Z prawej strony wieńczą ją kąty proste, a z lewej - opływowe i delikatne linie. Dodatkowo, intrygujący kształt domku na lato podkreślają przeszklone ściany. Pawilon, który w założeniu ma służyć jako dom letni, jest całkowicie przeszklony. Dzięki zastosowanym przeszkleniom, całość idealnie komponuje się z otoczeniem. Pozwala to osiągnąć efekt wnętrza, które otwiera się na zewnątrz.

Zaprojektowany budynek ma liczne zalety. Dla przykładu nie wymaga ogrzewania, dlatego szklane ściany z pewnością nie zwiększą kosztów utrzymania domu. Przygotowany przez architektów projekt nie uwzględnia również, zbędnego w czasie letnich miesięcy, garażu.

Jak jednak osiągnąć efekt powiększenia optycznego ust, by był on jak najbardziej naturalny i odpowiedni dla naszego typu urody? Z pewnością trzeba pamiętać o kilku zasadach.

Odpowiedni kolor!

Posiadaczki wąskich ust, które za pomocą makijażu chcą powiększyć optycznie powinny unikać ciemnych pomadek w intensywnych kolorach. Jeśli chcą wpasować się w najnowsze trendy tej wiosny i olśniewać jaskrawymi kolorami fluo, mogą to robić stosując perłowy błyszczyk wykańczający makijaż. Jasne pomadki w pastelowych odcieniach bladego różu, moreli czy piaskowym odcieniu beżu można stosować bez obaw i w każdej sytuacji.

Lśnij!

Robiąc makijaż warto pamiętać o prostej zasadzie, która sprawi, że nasze usta będą zawsze pełne i kuszące: nie rozstawaj się z błyszczykiem. Wybierajmy zwłaszcza te zawierające pigmenty odbijające światło oraz perłowe lub diamentowe drobinki. Ten wygodny w aplikacji kosmetyk dodając blasku ustom sprawi, że będą wyglądały na soczyste i zmysłowe. Jak podpowiada Agnieszka Sęczkowska, wizażystka marki Golden Rose: błyszczyk nakładamy na środek górnej i dolnej wargi, a następnie delikatnie go rozprowadzamy. Pokrywając nim całe usta, na środku warg warto dodać kroplę błyszczyku o ton jaśniejszego.

Konturówka czyni cuda

Do łask powraca niedoceniana często konturówka. Pojawiające się na rynku modele w cielistych i naturalnych kolorach stają się niezastąpionym narzędziem w misternej sztuce makijażu. Odrobina inwencji może sprawić, że za pomocą kredki powiększymy lub pomniejszymy usta, a nawet podniesiemy ich opadające kąciki, nadając twarzy zupełnie nowego wyrazu.

Efekt na dłużej

Chcąc cieszyć się nieskazitelnym makijażem przez cały dzień warto przed nałożeniem pomadki czy błyszczyku pokryć usta fluidem. Posiadaczki niedostatecznie dużych warg powinny koniecznie wybrać rozświetlający. Używając kredki obrysowujemy starannie kontury ust pamiętając, by zawsze zaczynać od malowania górnej wargi od środka ku kącikom, a następnie dolną - linią ciągłą od strony lewej do prawej. Trzymając się tej zasady łatwo osiągniemy idealną symetrię obrysu. Następnie wypełniamy kontur drobnymi kreseczkami rysowanymi kredką, by ostatecznie rozetrzeć je delikatnie palcem - radzi Agnieszka Sęczkowska z Golden Rose. Po przygotowaniu takiej bazy możemy być pewne, że błyszczyk lub szminka pozostaną na naszych ustach na dłużej.

Eksplozja owocowych smaków

Wiosna, jak żadna inna pora roku, sprzyja gruntownym zmianom. Regenerujemy organizm, nabieramy siły do pracy, urządzamy domowe porządki. To również idealny czas, aby wprowadzić zmiany w swoim jadłospisie - sezonowe owoce i warzywa kuszą kolorami, smakiem i zapachem. Odświeżające i lekkie smaki soczystych granatów, czy malin znajdziemy również w wiosenno-letniej linii koktajli, stworzonej przez światowych ambasadorów marki Grey Goose.

Dimi Lezinska i Ludo Miazga - miksolodzy z wieloletnim stażem, pracujący na co dzień z Najlepiej Smakującą Wódką na Świecie - przygotowali kilka wybornych drinków, które będą idealnym dopełnieniem każdego spotkania. Propozycje barmanów świetnie wpisują się również w najnowsze trendy światowej miksologii, w której panuje obecnie moda na ekologiczne koktajle. Do ich kreacji wykorzystuje się świeże warzywa i owoce oraz samodzielnie przyrządzane soki i przeciery. Drinki w stylu eko bazują wyłącznie na alkoholach najwyższej jakości - takich, jak wódka Grey Goose. Wiosenno-letnie koktajle z Najlepiej Smakującą Wódką na Świecie to niezwykle odświeżające propozycje, które wyśmienicie orzeźwiają, dodają witalności i pozytywnie pobudzają do działania.

Grey Goose Scarlet Punch to wyborna wariacja na temat klasycznego ponczu. Słodkie maliny idealnie komponują się ze smakiem czarnej porzeczki, a świeżo wyciśnięty sok z cytryny sprawia, że Grey Goose Scarlet Punch to niezwykle lekki i ożywczy koktajl. Idealny na upalne dni.

Składniki:

5 części wódki Grey Goose Original
4 części puree malinowego
3 części likieru z czarnej porzeczki
2 części świeżo wyciśniętego soku z cytryny
1 część syropu cukrowego

Sposób przygotowania: Połączyć wszystkie składniki w wazie do ponczu. Następnie dodać świeże maliny oraz kilka plasterków cytryny. Całość wstawić do lodówki na około dwie godziny. Dodać kruszony lód i zamieszać dokładnie. Serwować w szklankach wypełnionych lodem i przyozdobionych owocami z ponczu.

The Good Goose zaskakuje niebanalnym zestawieniem smaków i aromatów. Pełen naturalnych składników koktajl, jest ciekawą kombinacją ziołowych, pikantnych oraz słodkich nut smakowych.

Składniki:

1 1/2 części wódki Grey Goose Le Citron
1/2 likieru imbirowego
2 1/2 soku marchwiowego
1 łyżeczka syropu z agawy
odrobina gorzkiej wódki o smaku kardamonu

Sposób przygotowania: Składniki połączyć w shakerze, a następnie przelać do wysokiej szklanki wypełnionej lodem. Gotowy koktajl przyozdobić listkami mięty.

Grenadine Goose to bardzo stylowy koktajl. Wyśmienicie sprawdzi się jako aperitif podczas wiosennego przyjęcia w ogrodzie. Owocowe nuty Grenadine Goose idealnie skomponują się z pikantnymi przekąskami.

Składniki:

1 1/2 części wódki Grey Goose L’Orange
2/3 części Punt e Mes
1/4 świeżo wyciśniętego soku z cytryny
1 część grenadyny
1/2 białka kurzego jajka

Sposób przygotowania: Umieścić białko w shakerze wypełnionym lodem. Mocno potrząsnąć, a następnie dodać resztę składników. Połączyć dokładnie oraz przelać do szklanki typu rock, wypełnionej lodem. Przyozdobić miąższem z owocu granatu.

Nowa odsłona koktajli marki Grey Goose to świetna propozycja dla wszystkich stęsknionych słońca. Nasycone kolory, odświeżające smaki i kuszące aromaty wyśmienicie pobudzają ospałe po zimie zmysły. Najlepiej Smakująca Wódka na Świecie, w połączeniu ze świeżymi owocami i warzywami, uświetni każde wiosenne bądź letnie spotkanie.

Wykonawcy:
Marek Pijarowski - dyrygent
Ewa Vesin - sopran
Marcin Markowicz - skrzypce
Maciej Młodawski - wiolonczela
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu

Program:
P. Thilloy - Lamentations I na skrzypce i wiolonczelę
H.M. Górecki - Symfonia pieśni żałosnych op. 36 na sopran i orkiestrę

„III Symfonia - „Symfonia pieśni żałosnych” jest dziełem uniwersalnym, rozpiętym między introwertycznym łkaniem, tłumionym krzykiem rozpaczy, przeżywanym w samotności bólem rozstania a świetlistą nadzieją, której źródeł trzeba szukać w niezmierzonej transcendencji, głębokim przeżyciu duchowym, religijnym namyśle. Osadzona w tradycji, odwołująca się do ludowego rodowodu, jest kompozycja Góreckiego jednocześnie utworem niezwykle współczesnym, dotykającym wrażliwego odbiorcę do żywego.

Nigdy nie zabiegał o prawykonania, nie układał się z decydentami muzycznego rynku, nie toczył politycznych gier, które mogły mu zapewnić rozgłos. Raczej unikał publicznych wystąpień, stawiał na osobisty kontakt z człowiekiem, wołał uczyć, czytać, słuchać, jeździć do Chochołowa. A nade wszystko - komponować. Może dlatego przez zgoła 60 lat był kompozytorem drugiego planu, samotnikiem i artystycznym outsiderem, żyjącym w cieniu sukcesów Witolda Lutosławskiego, medialnej sławy Krzysztofa Pendereckiego i brylującego w filmowym świecie Wojciecha Kilara. Kiedy więc na początku lat 90. świat anglosaski odkrył jego „Symfonię pieśni żałosnych”, a w domach polskich muzykologów i krytyków rozdzwoniły się telefony z prośbą o informację o artyście, zagraniczni rozmówcy często byli odsyłani z kwitkiem. Bo oprócz wąskiego grona specjalistów, większość odbiorców o Henryku Mikołaju Góreckim wiedziała tylko, że jest.

Dzieło obszerne, zamknięte w trzech częściach, przeznaczone jest na monumentalną obsadę. Symfoniczny zespół, choć pozbawiony instrumentów dętych, Górecki uzupełnił medium wokalnym - solowym głosem kobiecym, którego archetypiczne znaczenie i potężne możliwości ekspresyjne zawsze były dla niego ważne. Być może wiąże się to z towarzyszącą artyście tęsknotą za matką, która osierociła trzyletniego kompozytora. Nieprzypadkowo przecież to właśnie ów wszechobecny motyw matczynej miłości, treść przejmujących lamentów kobiet, składają się na główne przesłanie dzieła, zaś inwokacja do Marii w sposób szczególny dopełnia kontekst rodzinnej tragedii.

Ogniwo inicjalne - Lento, Sostenuto tranquillo ma cantabile - jest najdłuższe i trwa blisko 30 minut. Rozgrywany w powolnym tempie, surowy, ale kunsztownie skonstruowany kanon, wpisuje się w szeroką formę łukową, która osiąga kulminację w chwili wybrzmiewania partii sopranu. Materiał zakorzenionej w skali eolskiej części karmi się cytatami pieśni kurpiowskiej ze zbioru Władysława Skierkowskiego i wielkopostnym utworem Oto Jezus umiera ze Śpiewnika kościelnego ks. Jana Siedleckiego. Warstwę tekstową zaś tworzy Lament Świętokrzyski z Pieśni Łysogórskich z XV wieku, odwołujący się do pasyjnych wydarzeń, opisywanych z perspektywy bolejącej matki Chrystusa.

Wymiar symboliczny, bo osadzony w kontekście II wojny światowej, ale i niezwykle ludzki, zyskuje tekst wykorzystany w część Lento e Largo, Tranquillissimo. Jest to wyryta na ścianie gestapowskiego więzienia „Palace” w Zakopanem inskrypcja, którą młodziutka Helena Wanda Błażusiakówna zacytowała prawdopodobnie z piosenki opiewającej bohaterskie czyny Jurka Bitschana, czternastoletniego obrońcy Lwowa w 1918 roku. Brzmiący burdon kwinty czystej, przywodzący na myśl muzykę Podhala, z jednej strony ocieplany jest tercjowymi współbrzmieniami w instrumentach smyczkowych, z drugiej miejscami niepokojącym zaśpiewem sopranu, wchodzącym w dysonansowe reakcje z warstwą orkiestrową.

O ile część środkowa, złożona z pięciu segmentów, posiada formę klarowną, ostatnia pieśń Lento, Cantabile Semplice posiada strukturę płynącej niespiesznie narracji, która układa się w „emocjonalne crescendo”, jak pisała Małgorzata Gąsiorowska. Od strony muzycznej ogniwo finalne zawiera tak bliskie Góreckiemu kołyszące motywy, podawane z namysłem w miarowym pulsie oraz obsesyjnie powracające współbrzmienia durowe, zestawiane z gęstą, niemal klasterową fakturą. Charakter ludowy ostatniej pieśni podkreśla XIX-wieczna melodia z opolskiego Kajze mi sie podzioł mój synocek miły, wyjęta ze zbioru Adolfa Dygacza, nadająca całości rys wzruszającej litanii.”
Daniel Cichy.

W obliczu wizyty setek tysięcy kibiców oraz turystów, którzy przyjadą do Polski, ważne staje się pytanie czy polska gastronomia ma do zaoferowania coś więcej niż wszechobecne kebaby i hot-dogi w strefach kibica. Czy obcokrajowcy będą mieli gdzie zasmakować lokalnych specjałów i przekonać się, że w Polsce jada się nie tylko kotlety schabowe z kapustą i pierogi? Równie ważne jest także to, aby zagraniczni goście mieli możliwość skosztowania potraw ze swoich regionów świata. Pozostaje jednak kwestia tego, czy pizza przyrządzona przez polskiego kucharza będzie chociażby przypominała danie serwowane w Wenecji, a przykładowo węgierski gulasz zadowoli naszych południowych braci.

Warto zadbać o to, by nasza kuchnia z różnych zakątków świata nie przyniosła wstydu przed obcokrajowcami, którzy z daną sztuką kulinarną stykają się na co dzień.

W tej kwestii najwięcej do zrobienia mają właściciele restauracji, którzy zatrudniając fachowców oraz dbając o menu i klimat mogą stworzyć w Polsce małe ojczyzny dla zagranicznych turystów. Podobne miejsca pozwolą gościom poczuć się jak u siebie w domu, a tradycyjnie przygotowane potrawy pokażą, że polscy kucharze doskonale znają europejską kuchnię. Jednym z najpiękniejszych momentów w pracy każdego właściciela włoskiej restauracji są chwile, gdy słowa uznania padają z ust rodowitych Włochów. A właśnie w taki sposób podsumowują oni kilkudniowy pobyt w Krakowie i codzienne wizyty w ulubionej restauracji - podkreśla Elżbieta Nowosad, współwłaścicielka restauracji „Da Pietro” w Krakowie.

Piłkarski tort

Jak twierdzą autorzy raportu Impact, przygotowanego na zlecenie Ministerstwa Sportu i Turystyki, organizacja Euro 2012 spowoduje wzrost PKB w latach 2008-2020 o 2,1 proc., co przekłada się na kwotę niemal 28 mld zł. Na przyrost PKB składają się przede wszystkim: przyspieszenie inwestycji w infrastrukturę transportową, zwiększenie aktywności zagranicznych inwestorów na polskim rynku, a także wzrost ruchu turystycznego. Według danych zawartych w raporcie, w latach 2013-2020 Polskę ma odwiedzać rocznie o pół miliona osób więcej niż ma to miejsce obecnie. Tym samym polska gospodarka w okresie od 2012 do 2020 roku zarobi dodatkowe 5 mld zł, wygenerowanych przez usługi związane z turystyką. Nie da się ukryć, że największy kawałek z tego tortu przypadnie hotelom oraz restauracjom, które już od lat mają dobrą renomę i funkcjonują w świadomości zagranicznych klientów. Ważną sprawą jest również odpowiednia promocja tych miejsc w kontekście Euro 2012.

Efekt barceloński czy montrealski?

Co czeka Polskę po tym, gdy ucichnie ostatni gwizdek w czasie spotkania finałowego Euro 2012? To pytanie coraz częściej pojawia się w mediach, jak również w czasie konferencji i paneli dyskusyjnych gromadzących rzesze ekonomistów. Najczęściej można usłyszeć wypowiedzi, w których padają dwa elektryzujące słowa - “efekt barceloński”. Są one powtarzane niczym mantra przez organizatorów, jak i potencjalnych beneficjentów wydarzeń rozgrywających się na sportowych arenach Polski i Ukrainy. Marzeniem obu zainteresowanych stron, grających de facto do jednej bramki, jest powtórzenie sukcesu stolicy Katalonii. Barcelona dzięki organizacji letnich igrzysk olimpijskich w roku 1992 znacząco zyskała na rozpoznawalności, co w bezpośredni sposób przełożyło się na zwiększenie atrakcyjności turystycznej miasta i regionu. To właśnie dzięki inwestycjom związanym z wielkim wydarzeniem, przyciągającym setki tysięcy fanów sportu, miasto zyskało nowy charakter i stało się cenionym centrum łączącym świat turystyki i biznesu.

Sceptycy wypowiadający się o korzyściach dla polskiej gospodarki, płynących z Euro 2012, również mają swoje dwa magiczne słowa - “efekt montrealski”. Odwołują się tym samym do letnich igrzysk olimpijskich z roku 1976, których koszty udało się spłacić dopiero po trzech dekadach. Zwolennicy tego poglądu przekonują, że lepiej wydawać pieniądze na inwestycje bezpośrednio związane z życiem mieszkańców danego regionu. Takie wydatki stymulują rozwój lokalnej gospodarki w większym stopniu niż budowa ogromnych obiektów sportowych, które po zakończeniu imprezy z reguły przez lata generują olbrzymie koszty związane z ich utrzymaniem.

W jednym eksperci są jednak zgodni - kwestia ogólnego bilansu po Euro 2012 wydaje się nie dotyczyć branży turystyczno-gastronomicznej. Ta po prostu nie może stracić na przypływie setek tysięcy gości.

Miejsce z klimatem

Sama lokalizacja w mieście, będącym gospodarzem rozgrywek, nie gwarantuje sukcesu komercyjnego wszystkich punktów gastronomicznych i hoteli. Najwięcej gości odwiedzi lokale, gdzie odnajdą bogatą ofertę dań, miłą obsługę oraz szereg innych rzeczy, które sprawią, że dany lokal będzie miał swój niepowtarzalny klimat. Oczywiście, niektóre hotele i restauracje mają ułatwione zadanie, ponieważ od lat znane są jako kultowe miejsca na gastronomicznej mapie Polski, a dzięki rekomendacjom osób odwiedzających nasz kraj, ich sława bez trudu dociera do zagranicznych gości.

Decydującym czynnikiem, budującym klimat, a tym samym popularność restauracji, jest odpowiedni dobór menu. Oryginalne składniki, specjalna oferta sezonowa oraz bogata karta win to klucz do serca gości, którzy decydują się na powrót z przyjaciółmi do ulubionego miejsca. Dzięki takim osobom, restauracja staje się domem i przestrzenią, gdzie pasja gotowania niesie radość gościom i całemu zespołowi, czuwającemu nad ich zadowoleniem. - podpowiada Elżbieta Nowosad.

Budowana przez lata specyfika oraz pozytywny wizerunek miejsc, odwiedzanych przez zagranicznych gości, mogą mieć decydujący wpływa na natężenie ruchu w punktach obsługujących turystów. Jeśli polscy restauratorzy i hotelarze odpowiednio wykorzystają szansę, jaką daje im Euro 2012, to mogą zakończyć grę z wynikiem 2:0. Po pierwsze, w czasie mistrzostw przyciągną rzesze turystów. Po drugie, jeszcze przez długi czas po ostatnim gwizdku na polskich stadionach będą cieszyć się doskonałą reputacją, którą podtrzymają kolejni zadowoleni goście.

Wiek firmy oraz jedynie wirtualny byt nie są na pewno głównymi czynnikami ryzyka. Spółki internetowe z konieczności są przecież młode, a są wśród nich przykłady, jak choćby dwa razy więcej wart od Facebooka Google, pokazujące, że w sieci da się zarabiać dla akcjonariuszy miliardy. Czasy bańki internetowej, kiedy to inwestorzy gotowi byli płacić fortunę za spółki, które przynoszą wyłącznie straty, mając przy tym „świetne” perspektywy, dawno już minęły. Facebook też nie wpisuje się w ten obraz. W 2011 roku na czysto zarobił dla akcjonariuszy okrągły miliard dolarów.

Od miliarda rocznego zysku do stu miliardów wartości firmy jest jednak daleka droga. By usprawiedliwić cenę waloru na poziomie stukrotnie wyższym niż roczny przypadający nań zysk, trzeba założyć bardzo szybki przyszły wzrost spółki. Analityk BIA Kelsey obliczył, że dla uzasadnienia takiej wyceny Facebooka przychody powinny rosnąć w tempie 41% rocznie przez kolejne pięć lat. Nie jest to wykluczone, ale nie jest też bardzo prawdopodobne.

Właściciel najpopularniejszego na świecie portalu społecznościowego czerpie 85% przychodów od reklamodawców. Globalny rynek reklamy jest bardzo duży (w 2010 około 580 miliardów dolarów), ale jest bardzo konkurencyjny i rośnie powoli - w tempie około 5% rocznie. Udział Facebooka wynosi w tej chwili ledwie około 0,5%, więc przestrzeń do wzrostu niby ciągle jest. Dla porównania: Google ma udział ponad piętnaście razy większy. By zwiększyć przychody, Facebook musi przekonać reklamodawców, że umieszczanie banerów na portalu jest lepsze lub tańsze niż u konkurencji.

Dotychczas głównym atutem Facebooka była cena. Koszt umieszczenia reklamy waha się od 25 do 30 centów za 1000 odsłon, czyli od kilku lub nawet kilkudziesięciu razy mniej niż na innych stronach internetowych (w Polsce na najważniejszych portalach informacyjnych jest około 20 razy drożej). Reklama na portalu społecznościowym miała konkurować także jakością dzięki unikalnym możliwościom jej personalizacji z wykorzystaniem podawanych przez użytkowników danych dotyczących ich zainteresowań i cech demograficznych. Jednak umieszczenie reklam poza główną tablicą użytkownika powoduje, że są one mało widoczne i stosunkowo łatwo mentalnie się od nich odizolować.

Napięcie między widocznością reklamy a jej nieinwazyjnością dla użytkownika jest szczególnie widoczne w przypadku wersji portalu społecznościowego przeznaczonej na urządzenia mobilne. Ze względu na szczupłość miejsca użytkownik nie jest w stanie wyświetlać na raz na ekranie zarówno interesujących go treści, jak i reklam. Facebook jeszcze nie rozwiązał skutecznie tego problemu, co ma niebagatelne znaczenie ze względu na powolny odpływ użytkowników właśnie w stronę urządzeń mobilnych.

O debiucie Facebooka mówiło się już od kilku lat. Firma jednak odwlekała moment wejścia na giełdę, by zaprezentować inwestorom (podejrzliwym wobec spółek internetowych) możliwie dużo realnych osiągnięć i uzyskać lepszą wycenę. Jednak rynku nie da się tak łatwo oszukać, przynajmniej nie na długo. Proste możliwości wzrostu już się bowiem praktycznie wyczerpały i trudno sobie wyobrazić, by spółka rosła w kolejnych latach tak szybko jak dotąd. Przede wszystkim liczba aktywnych użytkowników, wynosząca obecnie 900 milionów, zwiększyć się może znacząco, tylko gdyby władze Chin odblokowały korzystanie z aplikacji na terenie Państwa Środka, a na razie się na to nie zanosi.

Pewną wskazówką, że dynamika zysku Facebooka hamuje, jest spadek przychodów z reklam w pierwszym kwartale tego roku o 6%. Spółka tłumaczy to czynnikami sezonowymi, ale nie jest to zbyt przekonujące, gdyż przecież intensywność użytkowania aplikacji jest podobna cały rok, a jeśli nawet się zmienia, to raczej rośnie w zimie, a maleje latem, gdy ludzie więcej czasu spędzają poza domem. Niewykluczone też, że wcześniejszy silny wzrost przychodów z reklam nastąpił na skutek nadzwyczajnego zainteresowania nowym modnym medium. Początkowy entuzjazm zaś powoli ustępuje racjonalnej kalkulacji w oparciu o pomiar marketingowej skuteczności, co przekłada się na większą ostrożność w wykupywaniu reklam na portalu społecznościowym.

Konkurencja może jednak zagrozić Facebookowi nie tylko poprzez rynek reklamy. Jak napisała firma w swoim prospekcie emisyjnym, „konkurencja stanowi ciągłą groźbę dla powodzenia naszych przedsięwzięć biznesowych”. Choć bowiem Facebook zdecydowanie wysunął się na pozycję lidera wśród portali społecznościowych, nie jest ona na zawsze zagwarantowana. Pewne jest tylko jedno - odwrócenie się użytkowników od portalu oznacza natychmiastową jego śmierć i błyskawiczny odpływ reklamodawców. Takie wydarzenie może sprowokować nie tylko konkurencja, ale także na przykład szeroko zakrojony skandal dotyczący prywatności i przetwarzania danych.

Te niebezpieczeństwa nie są jedynymi, przed którymi stoi firma. W prospekcie wymienionych jest o wiele więcej, na szczególną uwagę zasługuje to związane ściśle z osobą założyciela i dyrektora generalnego. Niektórzy analitycy bowiem wskazują właśnie Marka Zuckerberga jako główny czynnik ryzyka. Powątpiewają, czy dwudziestosiedmioletni mężczyzna bez doświadczenia w kierowaniu spółką publiczna poradzi sobie zwłaszcza wtedy, gdy w końcu pojawi się dla niej silna konkurencja. Jeżeli założyciel firmy zawiedzie, blokując zmiany albo proponując jakieś chybione inicjatywy, to może pociągnąć swoje dziecko na dno, gdyż statut przyznaje mu obecnie 57% głosów na walnym zgromadzeniu, co oznacza pełną kontrolę nad firmą.

Unikatowy model biznesowy daje Facebookowi szansę na dostarczenie akcjonariuszom tego, czego oczekują. Jednak przy tych wszystkich czynnikach ryzyka trudno oprzeć się wrażeniu, że obecna wycena spółki jest zbyt optymistyczna. Zapewne firma podzieli los swoich mniejszych kuzynów, takich jak Groupon czy LinkedIn. Notowania tych firm mocno wzrosły na debiucie, by później znacząco spaść. Wtedy dopiero można pomyśleć o kupnie i trzymać kciuki za geniusz najmłodszego na świecie miliardera.

Moda lat 90-tych była trochę zwariowana, kolorowa i… lekko kiczowata. Dziś wciąż żywe są modowe hity tamtego okresu: legginsy, sportowe bluzy i buty, skórzane kurtki, jaskrawe kolory - wystarczy wyjść na ulicę by znów się na nie natknąć.

Moda

W latach 90-tych narodziło się zjawisko, które przeżyło swój rozkwit, ale i schyłek w tym okresie. Szczyty popularności osiągnęły pierwsze - i jak uznają eksperci z branży - jedyne prawdziwe top modelki - Claudia Schiffer, Christy Turlington, Cindy Crawford, Naomi Cambell, Eva Herzigova, Linda Evangelista. Nazywane ikonami mody, stanowiące wzór dla milionów kobiet na całym świecie, osiągnęły status wcześniej (i później) modelkom niedostępny. Ich nazwiska przeszły do historii show-biznesu razem z nazwiskami sław kina i sportu. Warto wspomnieć, że ówczesne gwiazdy wybiegów wyglądały nieco inaczej niż współczesne modelki - promowały zdrowy tryb życia i kult wysportowanej kobiecej sylwetki - owszem były szczupłe, ale nie chude. Nie zmienia to jednak faktu, że ich wizerunki są do dziś wykorzystywane w licznych kampaniach marketingowych znanych marek modowych. Za przykłady mogą tu posłużyć: kampania Dolce & Gabbana z udziałem Evy Herzigovej, Naomi Campbell i Claudii Schiffer, sesja Claudii Schiffer dla marki Guess, czy też udział Lindy Evangelisty w reklamach Chanel.

Na obecne tory świat mody skierowała jednak inna kobieta, która została dostrzeżona już w połowie lat 90-tych. Kate Moss, bo o niej mowa, prezentowała swoisty, niespotykany wcześniej w kampaniach modowych, styl. Jej image, będący mieszanką elegancji i mody ulicznej, odzwierciedlał niepokorny charakter modelki. Był również wyrazem buntu młodzieży z przedmieść Londynu. Dodajmy - buntu, który inspirował kreatorów tej klasy, co Alexander McQueen, Calvin Klein czy Vivianne Westwood. Kate Moss do dzisiaj daje natchnienie projektantom pozostając na samym szczycie popularności. Moda na wykreowany przez nią ideał piękna nie ustaje, a sama Kate ciągle pojawia się w nowych kampaniach. Aktualnie możemy ją oglądać w reklamach marki Mango.

Seriale

Lata 90-te to również moda na cotygodniowe śledzenie losów bohaterów popularnych seriali. W „Beverly Hills 90210″, czy „Słonecznym Patrolu” niebanalnych postaci pierwszego i drugiego planu, jak wiemy, nie brakuje. Miłość i przywiązanie widzów do bohaterów z tamtych lat przyczyniają się do ciągłej ich obecności na ekranach TV w starych i nowych produkcjach.

„Beverly Hills 90210″ - jeden ze sztandarowych telewizyjnych hitów przedstawiał domowe, szkolne, a następnie uniwersyteckie perypetie rodzeństwa Walshów, którzy osiedlają się w słonecznej Kalifornii. Piękne krajobrazy i cudowne wille to sceneria, w której rozgrywają się losy bohaterów. Kilka razy podejmowano próby oddania klimatu serialu. Obecnie emitowana jest nowa wersja „Beverly Hills 90210″. Sentyment fanów przyczynił się do powstania współczesnej kontynuacji.

Niezapomnianym hitem pozostaje także serial „Słoneczny Patrol”. Piękne ratowniczki i przystojnych ratowników przemierzających biegiem (ale w slow motion) kalifornijską plażę pamięta każdy z nas. Dodajmy, że to właśnie ten serial uczynił z Pameli Anderson postać kultową.

„Słoneczny Patrol” stał się inspiracją dla kilku seriali o ratownikach. (W Polsce mogliśmy niedawno oglądać „Przystań” serial, którego akcja rozgrywała się w środowisku mazurskich ratowników.) „Słoneczny Patrol” doczekał się także spin-offu „Nocny patrol”. Obecnie, w ramach najnowszej kampanii marki Wilkinson - producenta produktów i akcesoriów do golenia, Polskę patroluje Golący Patrol. Zadaniem członków ekipy jest ratowanie ludzi przed nazbyt wybujałym zarostem oraz przekonywanie, że golenie może być przyjemne.

Jak szalone były lata 90-te z pewnością dowodzi serial - „Przyjaciele” opowiadający o grupie młodych ludzi mieszkających na Manhattanie. Sitcom, nieprzerwanie chyba obecny w ramówce telewizyjnej od 1994 roku, cieszy się statusem produkcji kultowej, a teksty jego bohaterów do dziś cytowane są przez telemaniaków na całym świecie. Produkcja doczekała się spin-offu - „Joey” będącego kontynuacją losów jednego z głównych bohaterów. Obecnie mówi się także o chęci stworzenia współczesnej wersji serialu „Przyjaciele” przez amerykańską stację ABC.

Lata 90-te zajmują niewątpliwie zasłużone miejsce w historii popkultury. Dziś styl i produkcje telewizyjne z tamtego okresu mogą wydawać się nieco kiczowate, ale jedno jest pewne - w latach 90-tych naprawdę dokonała się zmiana w masowej modzie i gustach milionów odbiorców pod każdą szerokością geograficzną. Nie dziwi więc, że motywy z tego okresu ciągle powracają, stanowiąc bogate źródło inspiracji.

Jak pokazują badania IDC* do 2015 roku liczba pracowników mobilnych wzrośnie do 1,3 mld, co stanowi ponad 37 proc. wszystkich osób pracujących. Podążając za światowym trendem mobilności Jabra, producent zestawów słuchawkowych, poszerzyła swoją ofertę o model Jabra Supreme UCTM. Wbudowany w zestaw adapter USB z Bluetooth pozwala na swobodną komunikację, poprzez możliwość dowolnego przełączania pomiędzy takimi urządzeniami mobilnymi, jak laptop, smartfon czy tablet.

„Jabra Supreme UCTM to nasza propozycja dla osób, które potrzebują sprzętu z jednej strony funkcjonalnego, z drugiej o intuicyjnej obsłudze. Tworząc ten model zależało nam na jego dopasowaniu do wymagań pracownika mobilnego, który oczekuje bezproblemowych połączeń w podróży” - mówi Mogens Elsberg, CEO w Jabra.

Jabra Supreme UCTM to wzbogacona o technologię Unified Communication (Komunikacji Zintegrowanej) wersja wprowadzonej w zeszłym roku Jabra Supreme. Najnowszy model pozwala na jeszcze łatwiejsze korzystanie z różnych sposobów komunikacji dzięki integracji z aplikacjami Microsoft, Cisco, Avaya, SkypeTM oraz urządzeniami mobilnymi typu smartfon oraz tablet. Wbudowany adapter USB z Bluetooth zapewnia łatwe podłączenie do laptopa lub telefonu, co umożliwia wykorzystywanie zestawu zarówno do rozmów online, jak
i tradycyjnych połączeń.

„Istotną zaletą Jabra SUPREME UC jest możliwość jej jednoczesnego podłączenia do kilku sprzętów zewnętrznych. W ten sposób nie tracąc czasu, za pomocą jednego przycisku, możemy szybko zmienić kanał komunikacji, bez zbędnych instalacji” - stwierdza Mogens Elsberg z Jabra.

Oprócz intuicyjnej obsługi, najnowszy model Jabra to również wysoka jakość dźwięku. Zestaw został wzbogacony w Aktywną Technologię Redukcji Szumów oraz system Noise Blackout 3.0, który niweluje odgłosy z tła podczas prowadzonej rozmowy.

„Jabra Supreme UC stanowi sentencję naszego globalnego know-how. Chcemy być blisko naszych klientów, dostarczając rozwiązania, które wyprzedzają zmiany wokół środowiska biznesowego. Aby jeszcze intensywniej podkreślić wpisanie produktów Jabra w trend mobilności, postanowiliśmy przeformułować główne hasło naszej marki” - informuje Mogens Elsberg, CEO w Jabra.

Nowy brandline „Jabra YOU’RE ON” wyraża szereg aktywności marki, od prezentacji instruktażowych, po kontakt z klientem poprzez portale społecznościowe i narzędzia cyfrowe. Takie inicjatywy mają ułatwić użytkownikom korzystanie ze sprzętów Jabra, uwzględniając ich codzienną aktywność i styl życia.

Program „Jabra YOU’RE ON” to platforma wspierająca użytkowników. Umożliwia im zrobienie tego, co dokładnie zamierzali, bez obaw o funkcjonalność urządzenia czy konieczność znajomości aspektów technicznych“- dodaje Mogens Elsberg, CEO w Jabra.

Odwiedź nową stronę Jabra.com i zapoznaj się z platformą „Jabra YOU’RE ON”, zaprojektowaną z myślą o użytkownikach nowej generacji. Znajdziesz nas także na Facebook.com http://www.facebook.com/Jabra oraz na Twitter.com http://twitter.com/jabraeurope.

* “Worldwide Mobile Worker Population 2011-2015″ Prognoza IDC, Grudzień 2011